Adhortacja apostolska Dilexi te o miłości do ubogich

Chrześcijanin nie może postrzegać ubogich wyłącznie jako problemu społecznego: są oni «sprawą rodzinną». Są «naszymi». Relacja z nimi nie może być sprowadzona do jakiejś działalności lub do biura Kościoła” (nr 104) – pisze papież Leon XIV w ostatnim rozdziale swojej pierwszej adhortacji apostolskiej. Tekst ten, poświęcony miłości do ubogich, jest rozwinięciem rozważań papieża Franciszka. Ojciec Święty pokazuje, że przesłanie Ewangelii jest nierozerwalnie związane z troską o ubogich i wykluczonych.
Przypomina licznych świętych zajmujących się osobami marginalizowanymi i ubogimi w różnych wymiarach na przestrzeni wieków oraz założone przez nich wspólnoty. Zwraca również uwagę na nauczanie społeczne Kościoła na przestrzeni ostatnich 150 lat, w szczególności zwracając uwagę na dokumenty papieskie oraz dwa dokumenty episkopatu Ameryki Łacińskiej, tak bliskie papieżowi Franciszkowi.
Ostatni rozdział adhortacji jest niejako przełożeniem tej bogatej historii Kościoła na konkretne zadania dla jego członków. Choć niezbędne jest poszukiwanie rozwiązań systemowych, które przywrócą ubogim podmiotowość i godność, a chrześcijanie powinni aktywnie o to zabiegać, to konieczne jest również spotkanie z ubogimi, osobiste wykonanie wobec nich gestu i otoczenie ich opieką duchową. „Dla nas, chrześcijan, kwestia ubogich prowadzi z powrotem do sedna naszej wiary” (nr 110).