Fałszywe poczucie winy

Czuję się winny,

• bo zgrzeszyłem,
• bo nie sprostałem temu, czego ode mnie oczekiwano,
• bo jestem ciężarem dla innych,
• bo powiedziałem o jedno słowo za dużo albo o jedno słowo za mało,
• bo powiedziałem, co myślę, albo nie powiedziałem tego, co myślę,
• bo znienawidziłem pewną osobę,
• bo poczułem pociąg uczuciowy czy seksualny do osoby zamężnej/żonatej,
• bo moje dziecko dokonało złego wyboru i doznało porażki,
• bo nie udało nam się dobrze wychować dzieci,
• bo nasze dziecko odeszło od Kościoła,
• bo stałem się powodem cierpienia moich rodziców,
• bo przestałem ich rozumieć,
• bo pozwalam sobie na odpoczynek,
• bo cokolwiek robię i tak wszystko zawsze jest źle,
• bo kocham za mało albo kocham za bardzo,
• bo żyję, bo istnieję itp.

Na kartach niniejszej książki postaram się przyjść z pomocą osobom, które dotknięte są poczuciem winy. Pierwszym krokiem w stronę uwolnienia jest wysłanie sygnału alarmowego, powierzenie bolesnej przeszłości uszom słuchającego w nadziei wykrycia wadliwych mechanizmów i doznania ulgi.

Autor tej książki, zanim został kapłanem, był pielęgniarzem w szpitalu psychiatrycznym, dlatego postanowił podzielić się z czytelnikami świadectwami zebranymi podczas dwudziestosiedmioletniej praktyki duszpasterskiej, z zachowaniem dyskrecji względem opisywanych przypadków. Każdy z czytających będzie mógł się w nich rozpoznać i rozszyfrować własne emocje.